Zo...ik zou deze week nog wel een keer bloggen, had beter kunnen schrijven dat ik ergens deze maand bedoelde.
Maar goed, tussen de soep en de aardappels door gaan we dan toch weer bevallen van een blogje, voordat er mensen gaan denken dat we niet meer leven of zo 
Nou leven doen we hoor, we hebben het een beetje druk gehad, dat is niet erg, maar ja, dan ontgaat je dus de lust en zin om nog eens wat zin en onzin aan jullie toe te vertrouwen. Zo wat een inleiding maar weer. Ga er maar weer voor zitten in je luie stoel, komt hier weer een lange verzameling letters en fotootjes uit het hoge noorden.
Tja, om bij deze week te beginnen, we gaan voor de verandering maar terug in de tijd, het is echt pokkeweer. Regen en net boven 0, je ziet de sneeuw verdwijnen, niet voor de zon, maar dus door de regen. We hebben nog wel een metertje liggen zo, we hebben nog steeds groepen met sneeuwscooters aan de pomp (zoals nu, in de regen, het plezier straalt van ze af...), maar als het warm water blijft regenen is het een groene Pasen hier....
Maar...niets zo onvoorspelbaar als het weer hier, de seinen staan vanaf eind volgende week weer op sneeuw en kou. We zullen zien.
Maar de dikke Volvo heeft even rust, die heeft op de camping er zo links en rechts eromheen wat mogen sneeuwvegen. Ik heb ´hem´ (of is het ´haar´?) weer vertroeteld: wat lucht in de bandjes (mwah....) olietje hier en doekje daar, dus als ie weer moet, kan ie weer aan de bak.
Maar we hebben ook zalig weer gehad de afgelopen tijd, maar de koffiedrink-in-de-zon-zit-momenten zijn wel wat minder dan vorige jaren, gaan we wel inhalen als we op vakantie gaan in mei.
Maar ja, als het dan mooi weer is, dan is het buiten scooteren en een beetje grillen en lekker niets doen.
on top of the world....
We moesten toch buiten spelen? (zeiden we tegen de dames toen ze met mooi weer binnen hingen...)
We hebben los van gasten ook bekenden mogen begroeten hier, en ja, dan ga je ook even met de scooter erop uit. Tussendoor de toko draaien hier, sneeuwvegen, sneeuw afsteken van het dak, oeps een dakgootje beschadigd met de dikke Volvo, dus weer een klusje voor het voorjaar erbij, beetje boekhouding doen, schoonmaken, bedden opdekken (we verhuren tegenwoordig met opgedekte bedden), koken, wassen, strijken en stofzuigen, ja dat moet je ook in Zweden.
Verder zelf eten, gaan uit eten met vrienden en zo gaan we maar door, dus we zoemen wat af hier als bezige bijtjes....
De meiden hebben ondertussen een stukje vakantie erop zitten, die traditioneel begint met het rondje rond de kerk langlaufen en erna een hamburgertje uit een koffiefilter eten. En hoe klein ze hier ook zijn, al wel op de latjes! Ik wat fotootjes maken, maar ja, naast het spoor zakte ik zo de sneeuw in.
Geen nood, achterin de bus had ik de sneeuwschoenen liggen, dus met de sneeuwschoenen aan kon ik wel aan de slag. De lokale Zweden keken me wat raar aan, maar ik had toch echt mijn haar netjes in de scheiding, m´n tanden gepoetst en sprak met 2 woorden....kwam ik er deze week achter waarom....Zweden zijn het niet gewoon dat men zich verplaatst op sneeuwschoenen, je doet dat of op de lat danwel bij voorkeur op een sneeuwscooter of met sledehond...tja....
Ik kwam daar dus achter toen ik eergisteren op een wandelsymposium was in Östersund en dus sneeuwschoenwandelen als een soort noviteit werd gepresenteerd.....huh? Maar goed, naast dit ´huh´ moment ook een hoop goede en nuttige tips opgedaan, kunnen we (en we is wij en ook Kallbygden) aan de slag om de slecht onderhouden wandelsporen weer nieuw leven in te blazen. Een en ander past goed in ons meerjarenbeleidsplan, dus gaan we daar ook verder in nadenken en ontwikkelen, nee stilzitten doen we niet!
Ondertussen hebben we dus ook het bezoek van de journalisten gehad, zoals je al hebt kunnen lezen in de vorige blog. Het waren een paar intensieve dagen, het weer was zo-zo, maar we hebben, op de vrije skidag na, alles gedaan. Het sneeuwscooteren was wat graafwerk, hier en daar een uit de bocht gekantelde scooter of het uitgraven van een scooter die als duikboot de sneeuw was ingehobbeld. Maar lol hadden ze, en ik dus ook. Bij een schuilhutje konden ze lekker spelen op het bevroren meer.
Het sneeuwschoenwandelen was door het zonnetje erbij, een leuke ervaring, door de heupdiepe sneeuw, soms zelfs met de sneeuwschoenen aan. Door een meter ijs boren om een vis te lokken (die bleven weg) en een hamburgertje grillen in de grillkåta van Kolåsen hotel. We hadden als animatieteam zelfs een eland onder contract staan, dus die gaf een ´voor-de-auto-uithobbel-showtje´ weg. En in plaats van het dagje skiehellingspelen, werd een dagje uitslapen en lekker in de badtunna plonzen, vonden ze ook niet erg vervelend...
En zogingen zij weer heen, kwamen Geert en Wendy voor een weekje sneeuwpret. Nou die hebben geluk gehad: het was zowat de enige week met stabiel en mooi weer. Helaas voor hen was het Noorderlicht op vakantie, en ja, natuurlijk toen ze net wegwaren, kwam het Noorderlicht weer in al zijn pracht en praal tevoorschijn. De foto ziet eruit alsof het dag was, maar het was volle maan, kraakhelder en door de langere belichtingstijd ziet het er dus zo uit.
De volle maan schijnt door de bomen, dus makkers, staakt uw wild geraas!
Het Noorderlicht heeft zich de laatste weken nog een paar keer laten zien, dus zo af en toe even naar buiten met de camera, valt er en passant een ´vallende ster´ door het beeld heen.
Ach en mooi weer hadden we en spook/waai/storm en ander heerlijk weer eveneens. En met dat weer mocht ik even de windmolen in, wind tot 20m/s (dikke windkracht 8) en sneeuwval, dus zie je geen hand voor ogen als je erheen scooterd, dan een heen en weer zwaaiende mast inklimmen. Bovenin 1 hand voor jezelf en 1 om de boel te resetten en olie op te deppen. Ach ja, na de klimtoer de zaak onderin ook gereset en het ding draaide weer (een dag later mochten ze weer terug....).
Verder mocht ons Liekje naar lang zeuren en heel lief kijken, op het meer onderaan de camping een paar rondjes rijden met de sneeuwscooter....zo trots en voorzichtig hobbelde ze zo rondjes. Tja, voor het echte werk moet ze nog 3 jaar wachten, kan ze haar sneeuwscooterrijbewijs halen, maar ach, onder papa´s vleugels en hoede een paar rondjes rijden, kan geen kwaad, denken we maar. Wie hadden er ook alweer bij de politie gewerkt?
En nu zit papa achterop te zwaaien, doet Lieke normaal...
Zo af en toe komt er ook een ander model aan de benzinepomp...
Tussendoor kwam een Zweedse jongedame, Lina Hallebratt, die een klein tochtje aan het maken is, voorbij. Ze werd door Gunnar, die in de winter op de camping staat, van haar ´route´ (stukje verderop) opgehaald en ze overnachtte hier met haar hond, Vega, een bouvier. Ze maken samen een tocht met pulka vanaf Härjedalen naar noord Zweden en op de fiets terug, 5500km totaal....ze heeft onderweg, net als wij hier, vooral takkeweer mogen begroeten, dus een eenvoudig tochtje was en is het niet (ze is nog steeds onderweg).
Tja en ook Jolanda Linschooten was in noord-Zweden, met Husky Herschel, aan het vechten tegen de elementen, haar partner Frank, was, zoals ik al schreef, een paar dagen hier bij ons om wat in de fjäll te spelen. Zoals zelf een sneeuwschoen maken, zou niet misstaan aan de muur,en, volgens Frank, kon je er zelfs op lopen!
Daarnaast had ie nog een quinze gemaakt, een soort sneeuwhol. Bij gebrek aan een berg om een hol uit te graven, maak je eerst een berg met sneeuw, die stamp je aan en dan graaf je uiteindelijk die berg weer uit...
Ondertussen zijn de buurtjes op Sulviken ook open gegaan, dus vanaf volgend jaar hopen we ook via hun sledehondtochten te kunnen gaan regelen. De meiden waren alvast niet weg te slaan bij de honden!
Ondertussen ook Peter en Paulien hier op bezoek gehad, we stond ooit voor het eerst met de meiden op hun camping, nu zijn we dus collega´s. Ze hebben hier nog even gesneeuwscooterd, bij hen was de sneeuw bijna weg, met onze scooters. Gaf de oude dus op de terugweg bovenop bij de windmolen de geest. Nu heb ik altijd een kabel op de scooters zitten, dus kwamen ze al slepend naar beneden. Ach, wat te sleutelen en anders komt er toch maar een iets nieuwere 15e hands scooter bij. En zoals het er nu buiten uitziet, ga ik zelf niet meer buitenspelen met de scooters.
De meiden hadden woensdag hun dagje van de helling glijden in Åre met school. Tja, was wel wat nat....´s avonds naar Anjan, op uitnodiging van P&P een hapje eten. En na het eten is het lekker koffieleuten voor de open haard in de verblijfsruimte. Ging Henrik een oude opwindgrammophoon leven inblazen...vond ie leuk voor de meiden....toen het ding het ineens deed, waanden we ons in een zwart-wit film uit de jaren 30...hahaha
Tja en zo tellen we rustig af tot we in het vliegtuig stappen naar zuid spanje voor een eerste vakantie in bijna 5 jaar...ach, je hoort ons niet klagen 
Oh ja, eerst even het gekkenhuis rondom Pasen overleven, want wel of geen sneeuw, onze Noorse klanten komen toch.
Hejdå! Nu heb ik zin in koffie!
